prop guide

napansin ninyo ba ang pagsulpot noong nakaraang linggo ng mga tarpaulin ng papuri kay manny pacquiao na ang nagpaskil ay mmda? naisip ninyo na ba kung bakit sa dinami-dami ng maaaring pumuri at bumati nang pangmalakasan kay mannyn pacquiao, bakit mmda pa?

muling pansinin ang mga tarpaulin paglabas ninyo ng kalsada. tingnan ang mensahe: manny, isa kang bayani. manny pacquiao, kapuri-puri ka. –mmda. basahin ang subliminal message sa manny, isa kang bayani. ganoon na lang kabaho ang pangalan ni bayani fernando sa mmda na kailangan niyang magpabango kaya hayun, sinabayan ang pagkapanalo ni manny pacquiao. so kapuri-puri si bayani fernando? hay, pakinggan mo na lang ang mga mura ng mga drayber at pedestrian dahil sa pink fences at footbridges, pati na u-turn slots.

somewhere sa dailies, may nabasa akong isang text message na nanalo umano ng best text comment for the day. it says, "maganda ang mga billboards sa maynila, dahil nakakaaliw silang tingnan habang nagbibiyahe ka. maganda sa paningin blah blah blah." ah ate, tingnan mo uli ang edsa, kumusta naman ang visual pollution? we are actually filled with empty signs. pagkarami-raming ads at mensahe na nagsasabing "life is beautiful." pero beautiful nga ba? maliban pa sa puro ads, ads, ads. kaya kahit na walang pera ang mga tao, puno pa rin ang mall.ang malls na nga ngayon ang umano’y cultural centers ng pinas,di na ang mga museo,library o historic sites.

lalo ka pang magngingitngit kapag sinuri mo pang mas malalim ang laman ng mga ads. katarantaduhan, higit sa lahat, ang mga shampoo ads. matatanggap ka sa trabaho kapag maganda ang buhok mo. magiging successful ka kapag maganda ang buhok mo. maaappreciate ka ng mga lalaki kapag maganda ang buhok mo. masaya ang buhay kapag maganda ang buhok mo. huwag ka lang makuntento sa magandang buhok, mag-conditioner ka pa.

hindi lang nila pinupuri si manny pacquiao. at hindi lang buhok ang kinukundisyon nila, kundi utak ng mga tao.

-ber month na, umuulan pa rin. kaya kanina, inasahan kong sa loob ng isang oras, nasa maynila na ako mula philcoa. 6pm, nasa lagusnilad na ako. ngunit mula sa lagusnilad, di na umusad (naks, rhyme iyon ah). alas-7 na nang nakababa ako ng jeep at naglakad na lang patungo sa aking pupuntahan. ang maynila talaga, forever na lang bumabaha.

at malay ko rin bang buong araw, tuluy-tuloy lang ang pag-ulan. hayun, nagpapahinga ang jacket ko sa taguan (uy, rhyme uli!).gayundin ang aking sapatos pang-tag-ulan.

*mong palatino, one of the famous (haha) bloggers of our sector is already mocking me for not posting my entry for this week/month. so heto na. im planning to transfer to another blog server (tama ba?),abangan na lang.(mong,help!)

"mas sayang kayo!" sigaw ko doon sa pulis nang sabihin niya sa aking sayang daw ang susunugin naming streamer na may nakalagay na "beware,terrorist on board" tungkol sa pag-alis ni gloria papunta ng un meeting (na kanina lang, ay napag-alaman nating minove pala ang flight niya).haha.baka sasama sa transport strike ang mga eroplano bukas (what if?!)

kinakantyawan nila kami habang nagsasagawa ng pagkilos para palayain iyong aming mga kasamahang hinuli sa action sa tungki ng ilong ng us embassy nang araw na iyon. habang naglalakad papuntang kitaan, iniisip ko talaga — ala-inosenteng sibilyang walang alam sa political economy ng pinas — bakit ba ganoon na lang kabigat ang security sa us embassy? noong bata pa akong tibak, laging sinasabi ng mga nakatatandang ito raw kasi ang totoong malacanang ng pinas. haha. at sa naranasan namin noong biyernes, totoo nga.

kawawang mga pulis, tatawa-tawa habang labas-pasok sa tainga nila ang mga chant na "pulis na pilipino,maglingkod ka sa bayan, wag sa dayuhan!" alam kaya talaga nila ang ibig sabihin noon? for sure, may mga basic lessons on nationalism ang mga iyan. love of country,sense of nationhood at iba pa.hus,kami rin naman tinuruan niyan sa eskwela noong bata.pwede rin nilang iwasiwas na mahal nila ang bayan, kaya sila nagpulis.pero ano nga ba ang pagka-makabayan? ano nga ba ang ibig sabihin ng serve and protect? o kaya ng pagpapanatili ng peace and order?

bago pa kami makarating ng kalaw, hinarang na kami sa welcome pa lang, ng mga pulis maynila din. no permit, no rally daw kasi sa maynila kaya di na sila nagpapalusot lalo na, nakita nilang naka-special use ang aming jeep.kapag ganoon,walang direksyon kung magpapaliwanag ka ng "karapatang magpahayag" o kaya ng "makatwirang pagkilos" at iba pa. lulusot lang sa tainga (at uniporme) nila iyon. sasabihin nila sa iyo,ipinatutupad lang nila ang batas.

hay, katwiran ng alagad ng batas ng butas.sabay sasabihin nila sa iyong "nakikiisa naman kami sa inyo." para noong nag-walkout ang mga estudyante ng pmi.halos tutukan kami sa mukha ng mga camera ng mga ex-o nila diyan. kaya paulit-ulit, sinasabi kong "sino ang sumisira ng reputasyon ninyo? ang mismong admin!" tama bang patakbuhing animo’y may martial law sa campus?ngayon, patatalsikin pa ang mga pangunahing lider-estudyante kahit makatwiran lamang nilang pag-angal sa no permit, no exam policy? kung ipinapatupad lamang nila ang batas, disinsana’y hindi sila magtataas ng matrikula nang lampas pa sa 15% itinakda ng ched.sino ngayon ang bumubutas ng batas? sino ang lumalabag sa peace and order? sino ang armadong humaharap sa mga raling ang bitbit lang ay placard (at ika nga ng neighborhood tibak, bitbit din ang paninindigan).

sa isang banda, kawawa din sila,iyong mga hindi makatindig dahil sa anila’y mga "sinumpaang tungkulin" o kaya’y mga limitasyon. dati,noong nagkaroon ng transport strike sa cubao,nagkataong asawa ng pulis iyong may-ari ng isang payphone na ginamit ko para magtawag ng mga taong sasama pa sa strike."hay naku,tama iyang ginagawa ninyo.pagsasabihan ko iyang asawa ko na huwag kayong sasaktan kung hindi,naku!" mahirap namang sabihing chika lang iyon.sino ba ang di apektado ng pagtaas ng langis,pamasahe,mga bilihin sa mamamayan?

pero higit kailanman, kung mayroon mang magpapasya, sila pa rin iyon.napakarami na ring kwento ng mga tumalikod sa dating buhay na pasibo at reaksyunaryo (pulis,militar,konserbatibong taong simbahan,adik,tomador,kriminal,istambay,mapagsamantala at patapong burges) para pumanig sa wastong panig ng kasaysayan at mamamayan.kaya hindi naman totoong wala silang pag-asa.pero marahil,matatagalan pa.makakailang duguang ulo at brasong sumasalag sa truncheon muna sila.ang dapat na lang siguro nating ipaabot sa kanila,itatakwil sila tiyak ng sistemang kumakandili sa kanila ngayon,ngunit huwag silang mag-alala: yayakapin silang mahigpit ng mga naghahangad ng pagbabagong di lang pansarili,at magaganap iyon…di lang sa emba,di lang saanmang kalsada.

panghuli na lang:classic at inspiring iyong istorya ng dalawang aktibistang nakasakay sa isang dyip.sinadya nilang magkwentuhan tungkol sa pagtataas ng sahod.nang tumahimik sila’y nagdeklara ng holdap ang mamang nakasabit na katabi nila. sabay sabing,"kayong dalawa, hindi kayo kasama!"

pwes manong, kayo kasama namin. ayan o,nariyan pa ang numero unong magnanakaw sa pilipinas ngayon sa malacanang.

*para kay kc ng cns pup, pasensya na hindi ko talaga nakita ang bakal sa kamay mo.haha.